Do oglądnięcia, do poczytania

Podczas pobytu w Polsce miałam okazje iść do kina na dwa polskie filmy. Żałuję, że się nie załapałam na „Sztukę kochania”, ale to już mogę oglądnąć tutaj.

Miałam też okazję iść na sztukę w Warszawie i trochę poczytać.

Oglądnęłam:

  1. Pitbull. Niebezpieczne kobiety– polskie filmy, a zwłaszcza komedie, bywają bardzo słabe. Pitbull mi się podobał. Za szybką akcję, wątki i role. Maja Ostaszewska w roli Olki jest po prostu przezabawna, Alicja Bachleda Curuś robi za wyrachowaną laskę gangstera, a i cała reszta ekipy dała świetnie radę. Dużo się dzieje, jest wątek kryminalny i jest coś do śmiechu. Nie nudziłam się. Oceniam 7.5/10.
  2. Konwój– kolejny polski film akcji, tutaj raczej thriller psychologiczny. Skorumpowana policja, groźny przestępca, akcja i psychologiczne gierki. Dobra gra młodszego od kolegów Tomasza Ziętka, no i Gajos oraz Robert Więckiewicz jak zwykle świetnie. Dużo się dzieje, film trzyma w napięciu, koledzy z policji mają różne pojęcie moralności. 7.5/10

 

konwoj
Konwój/ 2016. 

Do czytania:

  1. Kwartalnik Przekrój– po dłuższej przerwie kultowy tygodnik kulturalno-polityczny jest z powrotem, pod inną nazwą i tym razem raz na trzy miesiące. W ciekawym, dużym formacie. Zamierzam się zabrać za porządną lekturę. I oczywiście ” Jolka” też jest dla fanów. 

    kwartalnik
    Tak wygląda nowy Przekrój. 
  2. Seria Dzieciaki Świata Martyny Wojciechowskiej- małe, kolorowe, informatywne książeczki dla dzieci i dorosłych. Każde dziecko żyje w innym kraju, w inny sposób. W książeczkach dużo ciekawostek, obrazków. Fajna, edukacyjna pozycja. Warto uczyć dzieci, że są różne dzieci na świecie i trzeba to akceptować i rozumieć. 8/10
  3. Dziewczyna z pociągu– mnie książka nie zachwyciła. Może dlatego, że za dużo w niej było negatywnych postaci i że nie była wybitna czy odkrywcza. Ale czytało się ją szybko i przyjemnie. 6/10

 

mebratu
Seria M. Wojciechowskiej dla dzieci i dorosłych. 

Sztuka:

  1. Miłość w Saybrook– sztuka grana w Teatrze 6. piętro w Pałacu Kultury i Sztuki. Sztuka, trochę komedia, trochę tragedia i trochę kryminał, mówi o złożonej prawdzie ludzkich uczuć. Bohaterami są trzy małżeństwa, które spotykają się na przyjęciu. Dochodzi o zabawnych sytuacji, wychodzi ukrywana mocno prawda. Dawno się tak nie śmiałam! Cięte riposty, trafne teksty, dobry humor. Świetna sztuka, polecam każdemu. 9/10

Aktualnie z zainteresowaniem czytam ” Elementarz stylu” K. Tusk. I ” Fitness Umysłu ze Skalską”, do której się póki co nie przekonałam. Ale czas pokaże.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s